запяршы́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. запяршы́ць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. запяршы́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запяршы́ць сов., безл. заперши́ть;

~шы́ла ў го́рле — заперши́ло в го́рле

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запяршы́ць, ‑шыць; безас. зак.

Разм. Пачаць пяршыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заперши́ть сов., безл., разг. запяршы́ць;

заперши́ло в го́рле запяршы́ла ў го́рле.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)