запо́й, -ю, мн. -і, -яў, м.

Перыяд бесперапыннага п’янства з прычыны хваравітай цягі да алкаголю.

Піць запоямі.

|| прым. запо́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запо́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. запо́й запо́і
Р. запо́ю запо́яў
Д. запо́ю запо́ям
В. запо́й запо́і
Т. запо́ем запо́ямі
М. запо́і запо́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запо́й, -по́ю м. запо́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запо́й запо́й, -по́ю м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запо́й, ‑ю, м.

Перыяд бесперапыннага п’янства. Піць запоямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЗАПО́Й,

перыядычныя прыступы шматдзённага п’янства з прычыны неадольнай цягі да алкаголю. Від З., узнікненне якога звязваюць з глыбокім парушэннем настрою (дэпрэсія, дысфарыя), наз. дыпсаманіяй. У прамежку паміж З. алкаголь не ўжываюць (сапраўдны З.) ці ўжываюць параўнальна памяркоўна (З. пры хранічным алкагалізме).

т. 6, с. 534

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

запо́й м. (periódische) Trúnksucht f -, Dipsomaníe f -, -nien (мед.); Quartálssaufen n -s, (разм.);

піць запо́ем ánhaltend trínken*; die Trúnksucht háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дыпсама́нія

(ад гр. dipsa = смага + манія)

перыядычны запой.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dipsomania

[,dɪpsəˈmeɪniə]

n.

дыпсама́нія f., храні́чны запо́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zabuzować

зак. пайсці ў запой; упіцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)