запе́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запе́нены запе́неная запе́ненае запе́неныя
Р. запе́ненага запе́ненай
запе́ненае		 запе́ненага запе́неных
Д. запе́ненаму запе́ненай запе́ненаму запе́неным
В. запе́нены (неадуш.)
запе́ненага (адуш.)		 запе́неную запе́ненае запе́неныя (неадуш.)
запе́неных (адуш.)
Т. запе́неным запе́ненай
запе́ненаю		 запе́неным запе́ненымі
М. запе́неным запе́ненай запе́неным запе́неных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запе́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запе́нены запе́неная запе́ненае запе́неныя
Р. запе́ненага запе́ненай
запе́ненае		 запе́ненага запе́неных
Д. запе́ненаму запе́ненай запе́ненаму запе́неным
В. запе́нены (неадуш.)
запе́ненага (адуш.)		 запе́неную запе́ненае запе́неныя (неадуш.)
запе́неных (адуш.)
Т. запе́неным запе́ненай
запе́ненаю		 запе́неным запе́ненымі
М. запе́неным запе́ненай запе́неным запе́неных

Кароткая форма: запе́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запе́нены

1. запе́ненный; вспе́ненный; см. запе́ніць;

2. (о лошади) взмы́ленный;

3. с пе́ной у рта

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запе́нены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад запеніць.

2. у знач. прым. Пакрыты пенай ад доўгага бегу (пра каня). Запенены конь ледзь дыхае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запе́ненный запе́нены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вспе́ненный

1. успе́нены, запе́нены;

2. см. взмы́ленный.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

взмы́ленный

1. намы́лены, узмы́лены;

2. (о лошади) упа́раны, запе́нены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПОТ,

бясколерная салёная вадкасць, якая выдзяляецца потавымі залозамі. Састаў П. залежыць ад віду жывёлы, тыпу яго потавых залоз, стану арганізма, інтэнсіўнасці потавыдзялення і колькасці розных рэчываў у крыві. У чалавека П. мае 98—99% вады, каля 0,1% мачавіны, арган. к-ты, аміяк, тлушчы, хлорысты натрый (каля 0,3%) і інш. Рэакцыя П. бывае кіслай (pH 3,8—6,2) або шчолачнай (пры раскладанні мачавіны і выдзяленні аміяку). У капытных з П. выдзяляюцца бялкі (таму спацелы конь мае «запенены» выгляд). У некат. жывёл П. мае пігменты (напр., у бегемота і самца вял. кенгуру ён чырвоны). У чалавека выдзяляецца 0,5—12 л П. за суткі ў залежнасці ад мышачнай нагрузкі, т-ры навакольнага асяроддзя, колькасці выпітай вады. Пры паталаг. стане П. можа мець глюкозу (цукр. дыябет), жоўцевыя пігменты, цысцін (цыстынурыя), часам эрытрацыты — крывавы П.

А.​С.​Леанцюк.

т. 12, с. 519

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)