Запа́шка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Запа́шка
Р. Запа́шкі
Д. Запа́шцы
В. Запа́шку
Т. Запа́шкай
Запа́шкаю
М. Запа́шцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запа́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. запа́шка запа́шкі
Р. запа́шкі запа́шак
Д. запа́шцы запа́шкам
В. запа́шку запа́шкі
Т. запа́шкай
запа́шкаю		 запа́шкамі
М. запа́шцы запа́шках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запа́шка ж., с.-х.

1. (действие) заво́рванне, -ння ср.;

2. (количество запахиваемой земли) во́рная зямля́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запа́шка

1. Узараная зямля (Ваўк. Сцяшк.).

2. Пераважна засеянае поле (Слаўг.). Тое ж па́хата, па́хаць (Слаўг.).

3. Прыаранае лішняе поле (Слаўг.). Тое ж перапа́шка (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

заво́рванне ср., с.-х. запа́хивание, запа́шка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засе́вак, -се́ўку м., с.-х. (количество запаханной земли) запа́шка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)