запаве́дны, -ая, -ае.

Які знаходзіцца пад аховай; недатыкальны.

Запаведныя лясы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запаве́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. запаве́дны запаве́дная запаве́днае запаве́дныя
Р. запаве́днага запаве́днай
запаве́днае
запаве́днага запаве́дных
Д. запаве́днаму запаве́днай запаве́днаму запаве́дным
В. запаве́дны (неадуш.)
запаве́днага (адуш.)
запаве́дную запаве́днае запаве́дныя (неадуш.)
запаве́дных (адуш.)
Т. запаве́дным запаве́днай
запаве́днаю
запаве́дным запаве́днымі
М. запаве́дным запаве́днай запаве́дным запаве́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запаве́дны запове́дный;

~ныя — лясы́ запове́дные леса́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запаве́дны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад аховай; недатыкальны. Запаведныя лугі. Запаведныя помнікі прыроды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запаве́дны Schutz-, Schon-; Hge-;

запаве́дны лес Hgewald m -(e)s, -wälder, Hgeholz n -es, Schnung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыро́дна-запаве́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыро́дна-запаве́дны прыро́дна-запаве́дная прыро́дна-запаве́днае прыро́дна-запаве́дныя
Р. прыро́дна-запаве́днага прыро́дна-запаве́днай
прыро́дна-запаве́днае
прыро́дна-запаве́днага прыро́дна-запаве́дных
Д. прыро́дна-запаве́днаму прыро́дна-запаве́днай прыро́дна-запаве́днаму прыро́дна-запаве́дным
В. прыро́дна-запаве́дны (неадуш.)
прыро́дна-запаве́днага (адуш.)
прыро́дна-запаве́дную прыро́дна-запаве́днае прыро́дна-запаве́дныя (неадуш.)
прыро́дна-запаве́дных (адуш.)
Т. прыро́дна-запаве́дным прыро́дна-запаве́днай
прыро́дна-запаве́днаю
прыро́дна-запаве́дным прыро́дна-запаве́днымі
М. прыро́дна-запаве́дным прыро́дна-запаве́днай прыро́дна-запаве́дным прыро́дна-запаве́дных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ЗАПАВЕ́ДНЫ РЭЖЫ́М,

метад аховы прыродных тэрыторый, комплексаў і аб’ектаў шляхам поўнага ці абмежаванага неўмяшання людзей у прыродныя працэсы. Адрозніваюць абсалютна-запаведны (напр., у зонах абсалютнай запаведнасці ў запаведніках, нац. парках) або адносна-запаведны (напр., у зонах рэкрэацыйнага карыстання, кіроўных прыродных зонах нац. паркаў, заказніках) рэжым. Агульнае патрабаванне З.р. — недапушчальнасць атрымання эканам. выгады (выпас, касьба і інш.). Уводзіцца З.р. для захавання генафонду жывёл, раслін, дасягнення інш. мэт аховы прыроды на аснове падтрымання экалагічнай раўнавагі. На Беларусі З.р. ахоплены тэр. агульнай пл. каля 1,4 млн. га (заказнікі, запаведнікі, нац. паркі, помнікі прыроды).

т. 6, с. 528

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

запове́дный

1. запаве́дны;

2. (заветный) запаве́тны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АНТРАПАГЕ́ННЫ ЛАНДША́ФТ,

ландшафт, які ўзнік у працэсе пераўтваральнай дзейнасці чалавека, у т. л. яго ненаўмыснага ўздзеяння на прыроду. Займае каля палавіны тэрыторыі сушы. Вылучаюць антрапагенны ландшафт па ступені змененасці (слабазменены, зменены, моцназменены), па сацыяльна-эканам. функцыях (с.-г., індустрыяльны, урбанізаваны, рэкрэацыйны, запаведны, прыродаахоўны і інш.), па выніках антрапагенных уздзеянняў (акультураны, пераўтвораны, дэградзіраваны). На Беларусі антрапагенны ландшафт займае больш палавіны тэрыторыі. Распрацавана класіфікацыя антрапагеннага ландшафту, вылучаны тыпы, падтыпы, віды.

т. 1, с. 390

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

заказні́к Запаведны лес, запаведнік (Шацк. Шат.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)