заніжа́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заніжа́ю заніжа́ем
2-я ас. заніжа́еш заніжа́еце
3-я ас. заніжа́е заніжа́юць
Прошлы час
м. заніжа́ў заніжа́лі
ж. заніжа́ла
н. заніжа́ла
Загадны лад
2-я ас. заніжа́й заніжа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заніжа́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заніжа́ць несов. занижа́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заніжа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да занізіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заніжа́ць, зані́зіць zu stark herábsetzen [sénken]; drósseln vt; zu niédrig ánsetzen (план, цану і г. д.); únterbewerten vt, zu níedrig bewérten (вартасць, ацэнку)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зані́зіць, -ніжу, -нізіш, -нізіць; -ніжаны; зак., што.

Занадта знізіць, панізіць.

З. патрабаванні.

З. расцэнкі.

|| незак. заніжа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. заніжэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

занижа́ть несов. заніжа́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заніжа́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да заніжаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заніжэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заніжаць — занізіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

untertréiben* vt прымянша́ць, памянша́ць, заніжа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

níederhalten* vt падаўля́ць (тс. вайск.);

die Préise ~ заніжа́ць цэ́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)