занаве́сіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. занаве́шу занаве́сім
2-я ас. занаве́сіш занаве́сіце
3-я ас. занаве́сіць занаве́сяць
Прошлы час
м. занаве́сіў занаве́сілі
ж. занаве́сіла
н. занаве́сіла
Загадны лад
2-я ас. занаве́сь занаве́сьце
Дзеепрыслоўе
прош. час занаве́сіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

занаве́сіць сов. заве́сить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

занаве́сіць, ‑вешу, ‑весіш, ‑весіць; зак., што.

Разм. Тое, што і завесіць. Васіль Дзянісавіч прынёс коўдру з суседняга пакоя, і, калі занавесіў акно, Антось запаліў настольную лямпачку. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

занаве́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да занавесіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запну́ць сов., разг., см. занаве́сіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запя́ць сов., разг., см. занаве́сіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)