замірга́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замірга́ю |
замірга́ем |
| 2-я ас. |
замірга́еш |
замірга́еце |
| 3-я ас. |
замірга́е |
замірга́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
замірга́ў |
замірга́лі |
| ж. |
замірга́ла |
| н. |
замірга́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
замірга́й |
замірга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
замірга́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
замірга́ць сов., см. замарга́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
замірга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Пачаць міргаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zamrugać
зак. заміргаць; замігцець
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)