залы́гваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
залы́гваю |
залы́гваем |
| 2-я ас. |
залы́гваеш |
залы́гваеце |
| 3-я ас. |
залы́гвае |
залы́гваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
залы́гваў |
залы́гвалі |
| ж. |
залы́гвала |
| н. |
залы́гвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
залы́гвай |
залы́гвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
залы́гваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
залы́гваць несов.
1. (обвив, затягивать) захлёстывать;
2. перен., разг. вовлека́ть, завлека́ть;
1, 2 см. залыга́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
залы́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да залыгаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залыга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; залы́ганы; зак., каго (разм.).
1. Накінуць што-н. на рогі, шыю (валу, каню), зашмаргнуўшы ці завязаўшы вузлом.
З. карову.
2. перан. Уцягнуць у сваю кампанію.
|| незак. залы́гваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)