Verbum

анлайнавы слоўнік

зала́джваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	зала́джваю	зала́джваем
2-я ас.	зала́джваеш	зала́джваеце
3-я ас.	зала́джвае	зала́джваюць
Прошлы час
м.	зала́джваў	зала́джвалі
ж.	зала́джвала
н.	зала́джвала
Загадны лад
2-я ас.	зала́джвай	зала́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	зала́джваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зала́джваць несов. заде́лывать; см. зала́дзіць ¹

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зала́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да заладзіць ¹.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зала́дзіць¹, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., што.

Забіўшы, зараўнаваўшы, закрыць наглуха.

З. дзірку ў плоце.

|| незак. зала́джваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. зала́джванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зала́джвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да заладжваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зала́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заладжваць — заладзіць ¹.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зала́джванне ср. заде́лка ж.; см. зала́джваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зала́джвацца несов., страд. заде́лываться; см. зала́джваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заде́лывать несов.

1. зала́джваць; заштуко́ўваць; (класть заплаты) ла́таць, зала́пліваць, ла́піць; (забивать) забіва́ць; (закладывать) заклада́ць, закла́дваць; (заравнивать) зараўно́ўваць; (замазывать) зама́зваць; (замуровывать) замуро́ўваць; (запаковывать) запако́ўваць, пакава́ць;

2. (семена) с.-х. закрыва́ць, забарано́ўваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

expedite

[ˈekspədaɪt]

v.t.

1) палягча́ць; прысьпе́шваць; паскара́ць

2) ху́тка выко́нваць, зала́джваць

3) афіцы́йна выдава́ць (дакумэ́нт)

adj.

1) во́льны (ад перашко́даў)

2) ху́ткі, спры́тны (пра чалаве́ка), спра́ўны, гато́вы, прыда́тны да ўжы́тку (пра прыла́ду)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)