закро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; зак.

Пачаць крочыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

закро́чыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закро́чу закро́чым
2-я ас. закро́чыш закро́чыце
3-я ас. закро́чыць закро́чаць
Прошлы час
м. закро́чыў закро́чылі
ж. закро́чыла
н. закро́чыла
Дзеепрыслоўе
прош. час закро́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закро́чыць сов. зашага́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закро́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Пачаць крочыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зашага́ть сов. закро́чыць; пача́ць ступа́ць; (пойти) пайсці́; (начать ходить) захадзі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)