заквакта́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заквакчу́ |
закво́кчам |
| 2-я ас. |
закво́кчаш |
закво́кчаце |
| 3-я ас. |
закво́кча |
закво́кчуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
заквакта́ў |
заквакта́лі |
| ж. |
заквакта́ла |
| н. |
заквакта́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
заквакчы́ |
заквакчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
заквакта́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заквакта́ць сов. (о курице) заклохта́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заквакта́ць, ‑квакчу, ‑квокчаш, ‑квокча і заквахта́ць, ‑квахчу, ‑квохчаш, ‑квохча; зак.
Пачаць квактаць, квахтаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заквахта́ць,
гл. заквактаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заквахта́ць сов. (о курице) см. заквакта́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)