зада́ткавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зада́ткавы зада́ткавая зада́ткавае зада́ткавыя
Р. зада́ткавага зада́ткавай
зада́ткавае		 зада́ткавага зада́ткавых
Д. зада́ткаваму зада́ткавай зада́ткаваму зада́ткавым
В. зада́ткавы (неадуш.)
зада́ткавага (адуш.)		 зада́ткавую зада́ткавае зада́ткавыя (неадуш.)
зада́ткавых (адуш.)
Т. зада́ткавым зада́ткавай
зада́ткаваю		 зада́ткавым зада́ткавымі
М. зада́ткавым зада́ткавай зада́ткавым зада́ткавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зада́ткавы, см. зада́тачны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зада́ткавы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і задатачны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зада́точный зада́тачны, зада́ткавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)