загодити

Том: 10, старонка: 164.

img/10/10-164_0895_Загодити.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

За́гадзя, драг. завгы́дь, загоді́в (З нар. сл.). Рус., укр. за́годя ’тс’. У выніку адвербіялізацыі дзеепрыслоўя да дзеяслова загодити ў ст.-рус. (Шуба, Прыслоўе, 178).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)