заглыта́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заглыта́ю |
заглыта́ем |
| 2-я ас. |
заглыта́еш |
заглыта́еце |
| 3-я ас. |
заглыта́е |
заглыта́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заглыта́ў |
заглыта́лі |
| ж. |
заглыта́ла |
| н. |
заглыта́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заглыта́й |
заглыта́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заглыта́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заглыта́ць сов. (обычно о рыбе) заглота́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заглота́ть сов. глыну́ць, заглыта́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заглыну́ць сов., см. заглыта́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заглыта́ны загло́танный; см. заглыта́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)