заглына́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заглына́нне
Р. заглына́ння
Д. заглына́нню
В. заглына́нне
Т. заглына́ннем
М. заглына́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заглына́нне ср., см. заглы́тванне

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заглына́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заглынаць — заглынуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загла́тывание глыта́нне, -ння ср., заглына́нне, -ння ср., заглы́тванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)