загаро́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
загаро́джаны |
загаро́джаная |
загаро́джанае |
загаро́джаныя |
| Р. |
загаро́джанага |
загаро́джанай
загаро́джанае |
загаро́джанага |
загаро́джаных |
| Д. |
загаро́джанаму |
загаро́джанай |
загаро́джанаму |
загаро́джаным |
| В. |
загаро́джаны (неадуш.)
загаро́джанага (адуш.) |
загаро́джаную |
загаро́джанае |
загаро́джаныя (неадуш.)
загаро́джаных (адуш.) |
| Т. |
загаро́джаным |
загаро́джанай
загаро́джанаю |
загаро́джаным |
загаро́джанымі |
| М. |
загаро́джаным |
загаро́джанай |
загаро́джаным |
загаро́джаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
загаро́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
загаро́джаны |
загаро́джаная |
загаро́джанае |
загаро́джаныя |
| Р. |
загаро́джанага |
загаро́джанай
загаро́джанае |
загаро́джанага |
загаро́джаных |
| Д. |
загаро́джанаму |
загаро́джанай |
загаро́джанаму |
загаро́джаным |
| В. |
загаро́джаны (неадуш.)
загаро́джанага (адуш.) |
загаро́джаную |
загаро́джанае |
загаро́джаныя (неадуш.)
загаро́джаных (адуш.) |
| Т. |
загаро́джаным |
загаро́джанай
загаро́джанаю |
загаро́джаным |
загаро́джанымі |
| М. |
загаро́джаным |
загаро́джанай |
загаро́джаным |
загаро́джаных |
Кароткая форма: загаро́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
загаро́джаны
1. загоро́женный; заслонённый; ограждённый; заграждённый, преграждённый;
2. разг. зало́мленный;
1, 2 см. загарадзі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
загаро́джаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад загарадзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загоро́женный загаро́джаны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заграждённый загаро́джаны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
за́бранныйII (заделанный, заколоченный) забі́ты; (загороженный) загаро́джаны; см. забра́тьII.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кра́цісты, ‑ая, ‑ае.
1. Зроблены ў выглядзе кратаў. Проста пад другі паверх замка вёў уваход-скляпенне, яго перагароджвалі жалезныя крацістыя вароты. Місько. // Які нагадвае краты. Крацістая арматура бетоннага шлюза.
2. Забяспечаны, загароджаны кратамі. Крацістае акенца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДЖ,
графема ў бел. алфавіце для абазначэння асобнага складанага гука. Дыграф, утвораны з літар «д» і «ж», перадае афрыкату «дж». У пісьмовых помніках выкарыстоўваецца з 16 ст., аднак старабел. аўтарамі гук «дж» часцей перадаваўся літарамі «ч», «ж», спалучэннямі «д» і «ч», «ж» і «ч» («ѣздживаль», «розъежчалъ», «приеждчий»). У сучаснай бел. літ. мове спалучэнне «дж» вымаўляецца па-рознаму: у словах тыпу «аджыць», «паджылкі», дзе «д» — частка прыстаўкі, а «ж» — пачатковы гук кораня, «дж» чытаецца як спалучэнне 2 гукаў «д» і «ж» («ад-жыць»); у выпадку, калі «д» і «ж» не стаяць на стыку 2 марфем, яны вымаўляюцца як адзін непадзельны гук («джунглі», «загароджаны», «ураджай»).
М.Р.Прыгодзіч.
т. 6, с. 83
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ограждённый
1. загаро́джаны, мног. пазагаро́джваны, абгаро́джаны, агаро́джаны, мног. паабгаро́джваны;
2. перен. засцяро́жаны, абаро́нены.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)