завіхля́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
завіхля́ю |
завіхля́ем |
| 2-я ас. |
завіхля́еш |
завіхля́еце |
| 3-я ас. |
завіхля́е |
завіхля́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
завіхля́ў |
завіхля́лі |
| ж. |
завіхля́ла |
| н. |
завіхля́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
завіхля́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
завіхля́ць несов., разг. завихля́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
завіхля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак.
Разм. Пачаць віхляць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
завихля́ть несов., прост. завіхля́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)