завало́дваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. завало́дваю завало́дваем
2-я ас. завало́дваеш завало́дваеце
3-я ас. завало́двае завало́дваюць
Прошлы час
м. завало́дваў завало́двалі
ж. завало́двала
н. завало́двала
Загадны лад
2-я ас. завало́двай завало́двайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час завало́дваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

завало́дваць несов., прям., перен. завладева́ть, овладева́ть; см. завало́даць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завало́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да завалодаць, заўладаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завало́даць, -аю, -аеш, -ае і заўлада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., кім-чым.

1. Узяць каго-, што-н. у поўнае сваё распараджэнне; захапіць.

З. чужой маёмасцю.

2. перан. Прыцягнуць да сябе, падпарадкаваць свайму ўплыву.

З. чыёй-н. увагай.

|| незак. завало́дваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

завало́даць, завало́дваць (заўладаць) in Besítz néhmen*; sich bemächtigen (чым-н. G), an sich réißen*; áneignen vt;

завало́даць ува́гай die Áufmerksamkeit auf sich lénken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

завладева́ть несов. завало́дваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zagarniać

незак.

1. заграбаць; зачэрпваць;

2. загортваць; падгортваць;

3. захопліваць; завалодваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obsess [əbˈses] v. завало́дваць ро́зумам; прасле́даваць, му́чыць (пра ідэю, страх і да т.п.);

This thought obsessed him. Гэтая думка завалодала ім;

He is obsessed by a feeling of guilt. Яго мучыць пачуццё віны.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)