заахво́ціць, -во́чу, -во́ціш, -во́ціць; -во́чаны; зак., каго (што).

Выклікаць ахвоту да чаго-н., жаданне займацца чым-н.

З. да вучобы.

|| незак. заахво́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. заахво́чванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заахво́ціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заахво́чу заахво́цім
2-я ас. заахво́ціш заахво́ціце
3-я ас. заахво́ціць заахво́цяць
Прошлы час
м. заахво́ціў заахво́цілі
ж. заахво́ціла
н. заахво́ціла
Загадны лад
2-я ас. заахво́ць заахво́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час заахво́ціўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заахво́ціць сов.

1. (да чаго) увле́чь (чем); пристрасти́ть, приохо́тить (к чему);

з. да спо́рту — увле́чь спо́ртом, приохо́тить к спо́рту;

2. поощри́ть;

з. ву́чня — пахвало́й поощри́ть ученика́ похвало́й;

3. (да чаго и с инф.; возбудить желание, интерес) заинтересова́ть (чем); побуди́ть (к чему); соблазни́ть (на что);

з. пайсці́ ў кіно́ — соблазни́ть пойти́ в кино́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заахво́ціць, ‑вочу, ‑воціш, ‑воціць; зак., каго-што.

Выклікаць ахвоту да чаго‑н., жаданне займацца чым‑н. Я сеў на парозе і з цікавасцю пачаў слухаць гаваркую бабулю, час ад часу ўстаўляючы толькі асобныя словы, каб заахвоціць яе да размовы. Няхай. Каб заахвоціць чырвонаармейцаў да вучобы, я пачаў чытаць ім урыўкі з класічных твораў Гогаля, Л. Талстога, Чэхава, Горкага. Сяргейчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заахво́ціць (каго-н.) j-m Lust máchen (да чаго-н. auf etw. A), j-m Appetít máchen (auf etw. A); mítreißen* vt; áufmuntern vt, ermúntern vt; ánreizen vt, stimulíeren vt; ánsporten vt (прыспешваць, падганяць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заахво́чванне, -я, н.

1. гл. заахвоціць.

2. Тое, што заахвочвае каго-н. да чаго-н.; пахвала, узнагарода.

Атрымаць з. ад кіраўніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заахво́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да заахвоціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

приохо́тить сов., разг. прыахво́ціць, заахво́ціць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заахво́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад заахвоціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заахво́чваць гл. заахвоціць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)