жужжа́ть несов., прям., перен. гусці́, гудзе́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бзы́каць несов., разг. жужжа́ть, зуде́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Жужэ́ць ’гусці’ (Сл. паўн.-зах.). Рус. жужжа́ть, балг. жужа ’тс’. Параўн. славен. žučati. Паводле Шанскага (1, Д, Е, Ж, 297), жужжать < жузг‑ (як дребезг‑и) ад гукапераймальнага жу‑ < *geu‑) + ‑ати. Але гэта не тлумачыць пераходу зг > жж. Фасмер (2, 64) тлумачыў жж як экспрэсіўнае. Пераход zg > zž > žž > ž тлумачыцца праз суфікс *‑ě‑ti; магчыма, ён адлюстроўваецца ў бел. дыял. форме на ‑эць. Улічваючы балг. форму, відаць, прасл. Міклашыч, 412. Параўн. жузнець. Параўн. рус. дыял. назвы насякомых жузг, жужг, жужга (СРНГ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дзы́нкаць несов.
1. (издавать звенящий звук) звя́кать, бря́кать, бренча́ть;
2. (о насекомых) гуде́ть, жужжа́ть, зуде́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
загусці́ сов., в разн. знач. загуде́ть; (начать жужжать) зажужжа́ть;
ра́птам не́дзе загу́ў гудо́к — вдруг где́-то загуде́л гудо́к;
у сусе́днім пако́і загулі́ галасы́ — в сосе́дней ко́мнате загуде́ли голоса́;
пад сто́ллю загулі́ му́хі — под потолко́м зажужжа́ли (загуде́ли) му́хи
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гусці́ несов. гуде́ть; жужжа́ть;
да ве́чара гула́ малата́рня — до ве́чера гуде́ла молоти́лка;
на дварэ́ гула́ заве́я — на у́лице гуде́ла мете́ль;
на пло́шчы гуў нато́ўп — на пло́щади гуде́ла толпа́;
у вуша́х мо́цна гуло́ — безл. в уша́х си́льно гуде́ло;
но́гі гудзя́ць — но́ги гудя́т;
над ву́хам гудзе́ кама́р — над у́хом жужжи́т кома́р
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)