жвіры́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).

Крупінка жвіру.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Жвіры́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Жвіры́нка
Р. Жвіры́нкі
Д. Жвіры́нцы
В. Жвіры́нку
Т. Жвіры́нкай
Жвіры́нкаю
М. Жвіры́нцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жвіры́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. жвіры́нка жвіры́нкі
Р. жвіры́нкі жвіры́нак
Д. жвіры́нцы жвіры́нкам
В. жвіры́нку жвіры́нкі
Т. жвіры́нкай
жвіры́нкаю		 жвіры́нкамі
М. жвіры́нцы жвіры́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жвіры́нка ж., разг. крупи́нка гра́вия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жвіры́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Крупінка жвіру. Плешчацца па краях [берагоў рэчкі] вада, жвірынкі маленькія вылізвае. Скрыган.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)