жарабё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. жарабё́ жарабя́ты
Р. жарабя́ці жарабя́т
Д. жарабя́ці жарабя́там
В. жарабё́ жарабя́т
Т. жарабём жарабя́тамі
М. жарабя́ці жарабя́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жарабё гл. жарабя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

жарабё,

гл. жарабя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жарабя́ і жарабё, -бя́ці, мн. -бя́ты, -бя́т, н.

Дзіцяня каня.

|| прым. жарабя́чы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

жарабя́ и жарабё, -бя́ці ср. жеребёнок м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жарабя́ і жарабё, ‑бя́ці; мн. ‑бя́ты, ‑бя́т; н.

Дзіцяня каня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жарабё н., жарабя́ н. Fóhlen n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

foal​1 [fəʊl] n. жарабя́, жарабё

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

жеребёнок м. жарабя́ и жарабё, -бя́ці ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

colt [kəʊlt] n.

1. жарабя́, жарабё

2. BrE навічо́к (у спорце)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)