ерала́ш м., разг. бязла́ддзе, -ддзя ср.; блытані́на, -ны ж.; гармі́дар, -ру м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КІНАЧАСО́ПІС,
перыядычны кінавыпуск, які змяшчае інфармацыю пра розныя грамадска-паліт. падзеі; від кінахронікі. Першыя К. з’явіліся ў 1900—10-я г. Бывае таксама ігравы, пераважна сатыр. ці гумарыстычны (напр., «Фіціль», «Ералаш» і інш.).
т. 8, с. 268
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гармі́дар, -ру м., разг. содо́м, тарара́м, каварда́к, ерала́ш
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шуру́м-буру́м, род. шуру́му-буру́му м. (беспорядок) шуру́м-буру́м; ерала́ш
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
блытані́на ж.
1. пу́таница, неразбери́ха; (в мыслях — ещё) ерала́ш м.;
2. (разных понятий) смеше́ние ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бязла́ддзе ср., разг. неуря́дица ж.; беспоря́док м., сумбу́р м., неразбери́ха ж., безала́берщина ж., каварда́к м., ерала́ш м.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
службі́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Разм. Той, хто старанна, рупліва адносіцца да сваіх службовых абавязкаў. Самі [дзед і бацька] былі акуратныя службісты, узнагароджаны медалямі і ордэнамі. Алешка. // Служачы. Ішоў, відаць, кандуктар або хто іншы з службістаў. Пестрак. // Разм. неадабр. Той, хто на выгляд стараецца, а на справе фармальна выконвае службовыя абавязкі. [Далін:] Узяць — хоць ротны наш: Муштроўшчык, ну смех чысты. Дзе трэба — ляжа лістам, Прыходзіць проста ў раж І чыніць ералаш, Каб спраўныя быць службістам. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)