Е́нчы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Е́нчы
Р. Е́нч
Е́нчаў
Д. Е́нчам
В. Е́нчы
Т. Е́нчамі
М. Е́нчах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

е́нчыць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. е́нчу е́нчым
2-я ас. е́нчыш е́нчыце
3-я ас. е́нчыць е́нчаць
Прошлы час
м. е́нчыў е́нчылі
ж. е́нчыла
н. е́нчыла
Загадны лад
2-я ас. е́нчы е́нчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час е́нчучы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)