дэпрэса́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэпрэса́нт |
дэпрэса́нты |
| Р. |
дэпрэса́нту |
дэпрэса́нтаў |
| Д. |
дэпрэса́нту |
дэпрэса́нтам |
| В. |
дэпрэса́нт |
дэпрэса́нты |
| Т. |
дэпрэса́нтам |
дэпрэса́нтамі |
| М. |
дэпрэса́нце |
дэпрэса́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэпрэса́нт, -ту м., хим. депресса́нт
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
депресса́нт хим. дэпрэса́нт, -ту м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)