Verbum

анлайнавы слоўнік

дэмантава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэмантава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэмантава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е і дэманці́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.

Разабраць (разбіраць), зняць (знімаць) што-н., каб адрамантаваць або перамясціць на новае месца.

Д. электрастанцыю.

|| наз. дэманта́ж, -у́, м. Д. аўтаматычнай лініі.

|| прым. дэманта́жны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэмантава́ць ábbauen vt, demontíeren vt; ábmontieren vt;

дэмантава́ць фа́брыку die Fabrík demontíeren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

дэманці́раваць и дэмантава́ць сов. и несов., тех. демонти́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэманці́раваць гл. дэмантаваць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

demontować

незак. дэмантаваць; дэманціраваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

áusbauen vt

1) разбудо́ўваць, будава́ць

2) пашыра́ць;

den Expórt ~ пашыра́ць э́кспарт

3) разбіра́ць, дэмантава́ць

4) горн. распрацо́ўваць, вырабля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)