дэкрэтава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак. і незак., што.

Устанавіць (устанаўліваць) дэкрэтам, пастановай вышэйшых інстанцый.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэкрэтава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дэкрэту́ю дэкрэту́ем
2-я ас. дэкрэту́еш дэкрэту́еце
3-я ас. дэкрэту́е дэкрэту́юць
Прошлы час
м. дэкрэтава́ў дэкрэтава́лі
ж. дэкрэтава́ла
н. дэкрэтава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэкрэту́й дэкрэту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дэкрэту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэкрэтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дэкрэту́ю дэкрэту́ем
2-я ас. дэкрэту́еш дэкрэту́еце
3-я ас. дэкрэту́е дэкрэту́юць
Прошлы час
м. дэкрэтава́ў дэкрэтава́лі
ж. дэкрэтава́ла
н. дэкрэтава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэкрэту́й дэкрэту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дэкрэтава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэкрэтава́ць сов. и несов. декрети́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэкрэтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што.

Устанавіць (устанаўліваць) што‑н. дэкрэтам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэкрэтава́ць dekretíeren vt; durch Dekrét [Erláss] ánordnen [verfügen]; verórdnen vt;

дэкрэтава́ць зако́н ein Gesétz dekretíeren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дэкрэтава́ць

(фр. décréter, ад лац. decretum = дэкрэт)

устанаўліваць што-н. дэкрэтам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

декрети́ровать сов. и несов. дэкрэтава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэкрэтава́цца, ‑туецца; незак.

Зал. да дэкрэтаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэкрэтава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дэкрэтаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)