дыяста́зы

(гр. diastasis = раз’яднанне)

1) тое, што і амілазы;

2) разыходжанні касцей у суставе з-за памнажэння ў ім вадкасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дыяста́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дыяста́за дыяста́зы
Р. дыяста́зы дыяста́з
Д. дыяста́зе дыяста́зам
В. дыяста́зу дыяста́зы
Т. дыяста́зай
дыяста́заю
дыяста́замі
М. дыяста́зе дыяста́зах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)