Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікадна з асноўных (з дэвізнай палітыкай) форм ажыццяўлення валютнай палітыкі дзяржавы. Праводзіцца шляхам павышэння або паніжэння ўліковай стаўкі з мэтай уздзеяння на аб’ём крэдыту ў краіне, тэмп інфляцыі, а таксама стан плацежнага балансу і валютны курс і ў выніку на эканоміку ў цэлым.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дыско́нтны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дысконту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыско́нтны
прыметнік, адносны
| дыско́нтны | дыско́нтнае | дыско́нтныя | ||
| дыско́нтнага | дыско́нтнай дыско́нтнае |
дыско́нтнага | дыско́нтных | |
| дыско́нтнаму | дыско́нтнай | дыско́нтнаму | дыско́нтным | |
| дыско́нтны ( дыско́нтнага ( |
дыско́нтную | дыско́нтнае | дыско́нтныя ( дыско́нтных ( |
|
| дыско́нтным | дыско́нтнай дыско́нтнаю |
дыско́нтным | дыско́нтнымі | |
| дыско́нтным | дыско́нтнай | дыско́нтным | дыско́нтных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ДЫСКО́НТ (
1) спагнанне банкам пэўнай часткі намінальнага кошту вэксаляў, чэкаў,
2) Працэнт ад кошту вэксаля, які спаганяецца пры набыцці яго да тэрміну пагашэння. Памер Д. залежыць ад дысконтнай (уліковай) стаўкі, намінальнага кошту і тэрміну пагашэння.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)