ды́мчата

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ды́мчата - -

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ды́мчата-блакі́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́мчата-блакі́тны ды́мчата-блакі́тная ды́мчата-блакі́тнае ды́мчата-блакі́тныя
Р. ды́мчата-блакі́тнага ды́мчата-блакі́тнай
ды́мчата-блакі́тнае
ды́мчата-блакі́тнага ды́мчата-блакі́тных
Д. ды́мчата-блакі́тнаму ды́мчата-блакі́тнай ды́мчата-блакі́тнаму ды́мчата-блакі́тным
В. ды́мчата-блакі́тны (неадуш.)
ды́мчата-блакі́тнага (адуш.)
ды́мчата-блакі́тную ды́мчата-блакі́тнае ды́мчата-блакі́тныя (неадуш.)
ды́мчата-блакі́тных (адуш.)
Т. ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тнай
ды́мчата-блакі́тнаю
ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тнымі
М. ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тнай ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ды́мчатаэ́ры

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́мчатаэ́ры ды́мчатаэ́рая ды́мчатаэ́рае ды́мчатаэ́рыя
Р. ды́мчатаэ́рага ды́мчатаэ́рай
ды́мчатаэ́рае
ды́мчатаэ́рага ды́мчатаэ́рых
Д. ды́мчатаэ́раму ды́мчатаэ́рай ды́мчатаэ́раму ды́мчатаэ́рым
В. ды́мчатаэ́ры (неадуш.)
ды́мчатаэ́рага (адуш.)
ды́мчатаэ́рую ды́мчатаэ́рае ды́мчатаэ́рыя (неадуш.)
ды́мчатаэ́рых (адуш.)
Т. ды́мчатаэ́рым ды́мчатаэ́рай
ды́мчатаэ́раю
ды́мчатаэ́рым ды́мчатаэ́рымі
М. ды́мчатаэ́рым ды́мчатаэ́рай ды́мчатаэ́рым ды́мчатаэ́рых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ды́мчатаэ́ры ды́мчато-се́рый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ды́мчато-се́рый ды́мчатаэ́ры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

во́хра, ‑ы, ж.

Прыродная мінеральная фарба жоўтага або чырвонага колеру. Футра ў ката было вельмі прыгожае. Дымчата-рыжае, трохі ў бруднаватую вохру. Караткевіч.

[Грэч. ōchros — бледна-жоўты.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

І́РБІС,

снежны барс (Uncia uncia), драпежнае млекакормячае сям. каціных. Пашыраны ў высакагор’ях Сярэдняй і Цэнтр. Азіі. Летам жыве каля лініі снягоў на выш. да 5500 м, зімой у поясе хвойных лясоў, ніжэй за 1800 м.

Даўж. цела да 130 см, хваста да 105 см, Maca да 40 кг. Колер дымчата-шэры, амаль белы, з кольцападобнымі цёмнымі плямамі. У вывадку да 5, звычайна 2—3 кацяняці. Асн. корм — капытныя жывёлы. Занесены ў Чырв. кнігу МСАП.

Э.​Р.​Самусенка.

Ірбіс.

т. 7, с. 315

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НЯЯ́СЫЦЬ БАРАДА́ТАЯ, няясыць каменная,

няясыць лапландская (Strix nebulosa),

птушка сям. савіных атр. совападобных. Пашырана ў зоне хваёвых лясоў (старых яловых і ялова-альховых) Паўн. паўшар’я. На Беларусі рэдкі аселы від, занесена ў Чырв. кнігу.

Даўж. да 84 см, маса самцоў да 800, самак да 1200 г. Апярэнне мяккае, шаравата-бурае або дымчата-шэрае, з густым малюнкам. Тваравы дыск шараваты з вузкімі цёмнымі палосамі і чорнымі плямамі пад вачыма. Пад дзюбай вял. чорная пляма — «барада» (адсюль назва). Вочы і дзюба жоўтыя. Корміцца пераважна мышападобнымі грызунамі, а таксама птушкамі, вавёркамі і інш. Нясе 2—5, зрэдку Да 7 яец.

А.​М.​Петрыкаў.

Няясыць барадатая.

т. 11, с. 423

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДЗЕ́РБНІК (Falco columbarius),

птушка сям. сакаліных атр. сокалападобных. Пашыраны ў тайзе, лесатундры, часткова ў тундры Еўразіі і Паўн. Амерыкі. Па тэр. Беларусі праходзіць паўд. мяжа гнездавога арэала. Жыве ва ўсіх абласцях, акрамя Брэсцкай, часцей трапляецца ў Бел. Паазер’і на вял. вярховых балотах. Нар. назва галубятнік. Занесены ў Чырв. кнігу Рэспублікі Беларусь.

Даўж. цела 27—34 см, маса 160—250 г. Самкі большыя за самцоў. Крылы адносна кароткія, хвост доўгі. Апярэнне ў самцоў шызае, у самак дымчата-бурае, брушны бок белавата-рыжы з падоўжнымі стракацінамі, хвост паласаты. Корміцца пераважна дробнымі птушкамі. Гняздуецца на дрэвах у гнёздах інш. птушак, на зямлі, скалах, зрэдку будуе гняздо. Нясе 3—6 яец.

Дзербнік: 1 — самец; 2 — самка.

т. 6, с. 107

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

smoky

[ˈsmoʊki]

adj.

1) ды́мны, які́ дымі́ць

2) по́ўны ды́му

3) закурэ́лы, заку́раны, пакры́ты са́жаю

4) ды́мчаты

a smoky gray — ды́мчатаэ́ры ко́лер

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)