Душанбэ́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз.
Н. Душанбэ́
Р. Душанбэ́
Д. Душанбэ́
В. Душанбэ́
Т. Душанбэ́
М. Душанбэ́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Душанбэ́ нескл. м. Duschanbé n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Душанбе́ г. Душанбэ́ нескл., м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Dushanbe

[du:ˈʃæmbə]

г. Душанбэ́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)