Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
дунга́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дунганіна, дунган, належыць ім. Дунганская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дунга́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дунга́нскі |
дунга́нская |
дунга́нскае |
дунга́нскія |
| Р. |
дунга́нскага |
дунга́нскай
дунга́нскае |
дунга́нскага |
дунга́нскіх |
| Д. |
дунга́нскаму |
дунга́нскай |
дунга́нскаму |
дунга́нскім |
| В. |
дунга́нскі (неадуш.)
дунга́нскага (адуш.) |
дунга́нскую |
дунга́нскае |
дунга́нскія (неадуш.)
дунга́нскіх (адуш.) |
| Т. |
дунга́нскім |
дунга́нскай
дунга́нскаю |
дунга́нскім |
дунга́нскімі |
| М. |
дунга́нскім |
дунга́нскай |
дунга́нскім |
дунга́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
КІТА́ЙСКА-ТЫБЕ́ЦКІЯ МО́ВЫ,
сіна-тыбецкія мовы, сям’я моў, адна з самых вял. у свеце. Пашыраны ў Цэнтр. і Паўд.-Усх. Азіі. Уключаюць больш за 100 (паводле інш. звестак — некалькі сотняў) моў. Падзяляюць на 2 асн. галіны: кіт. (кітайская мова, дунганская, магчыма, мова бай, або мінцзя) і тыбецка-бірманскую (бірманская мова, тыбецкая мова, мовы карэнскія, хані, маніпуры, або мейтхей, бадо, або качары, гаро, цзінпо, або качын, лісу, таманг, неварская, гурунг). Існуюць 2 асн. тыпы іх пісьменнасцей: пікта-ідэаграфічныя (кіт. іерогліфіка, тангуцкае пісьмо, пісьмо насі і пісьмо i) і фанетычныя пісьменнасці інд. паходжання — тыбецкія і бірманскія алфавіты, пісьмо невары, ронг, або ленча, маніпуры, мёртвай мовы п’ю, і пісьменнасці, створаныя на аснове лац. ці рус. алфавіта — мовы падгрупы лоло. К.-т. м. коранескладовыя, ізалюючыя з тэндэнцыяй да аглюцінацыі. Марфема, як правіла, адпавядае складу; корань звычайна не змяняецца. Часціны мовы вылучаюцца па значэнні слоў, па іх здольнасці ўжывацца ў складзе пэўных сінтакс. канструкцый і па спалучальнасці са службовымі марфемамі.
Літ.:
Яхонтов С.Е. Глоттохронология и китайско-тибетская семья языков. М., 1964.
т. 8, с. 311
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)