думца

Том: 9, старонка: 102.

img/09/09-102_0616_Думца.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

ду́мец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́мец ду́мцы
Р. ду́мца ду́мцаў
Д. ду́мцу ду́мцам
В. ду́мца ду́мцаў
Т. ду́мцам ду́мцамі
М. ду́мцу ду́мцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)