Ду́бнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ду́бнікі
Р. Ду́бнікаў
Д. Ду́бнікам
В. Ду́бнікі
Т. Ду́бнікамі
М. Ду́бніках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дубнікі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дубнікі́
Р. Дубніко́ў
Д. Дубніка́м
В. Дубнікі́
Т. Дубніка́мі
М. Дубніка́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дубнікі (в., Астравецкі р-н) 1/533 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)