дрыста́ць

‘хадзіць паносам’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дрышчу́ дры́шчам
2-я ас. дры́шчаш дры́шчаце
3-я ас. дры́шча дры́шчуць
Прошлы час
м. дрыста́ў дрыста́лі
ж. дрыста́ла
н. дрыста́ла
Загадны лад
2-я ас. дрышчы́ дрышчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час дры́шчучы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

sraczka

sraczk|a

ж. разм. панос; дрыстун;

mieć ~ę — мець панос; дрыстаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)