дранку́ля, -і, мн. -і, -ку́ль, ж.

Буйны шрот.

Дранкулі рыхтуюць на мядзведзяў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дранку́ля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дранку́ля дранку́лі
Р. дранку́лі дранку́ль
Д. дранку́лі дранку́лям
В. дранку́лю дранку́лі
Т. дранку́ляй
дранку́ляю		 дранку́лямі
М. дранку́лі дранку́лях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дранку́ля ж., охот. кру́пная дробь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дранку́ля, ‑і, ж.

Круглая свінцовая паляўнічая куля. У стрэльбы свае забіваюць Дранкулі, каб звера глушыць. Куляшоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гранку́ля ж., охот., обл., см. дранку́ля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)