Дзярновая руда 4/240

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

абкла́дка, -і, ДМ -дцы, ж.

1. гл. абкласці і аблажыць.

2. Тое, чым абкладзена (абложана) што-н.

Дзярновая а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзярно́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзярно́вы дзярно́вая дзярно́вае дзярно́выя
Р. дзярно́вага дзярно́вай
дзярно́вае		 дзярно́вага дзярно́вых
Д. дзярно́ваму дзярно́вай дзярно́ваму дзярно́вым
В. дзярно́вы (неадуш.)
дзярно́вага (адуш.)		 дзярно́вую дзярно́вае дзярно́выя (неадуш.)
дзярно́вых (адуш.)
Т. дзярно́вым дзярно́вай
дзярно́ваю		 дзярно́вым дзярно́вымі
М. дзярно́вым дзярно́вай дзярно́вым дзярно́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

муро́жка Аблямаванне зелянінай градак, клумбаў; вузкая зялёная дзярновая аблямоўка дарожак у садах (Слаўг.). Тое ж рабатка (Зах. Бел.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

бро́ўка

1. Дзярновы край канавы, поля, дарогі, берага ракі, рэчкі (Слаўг.).

2. Дзярновая мяжа паміж участкамі поля (Слаўг.).

3. Край абрыву (БРС).

□ в. Броўкі Мін.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)