ДЗЯРНО́ВА, Дзярноўка,
рака ў Талачынскім і Аршанскім р-нах Віцебскай вобл., правы прыток р. Адроў (бас Дняпра). Даўж. 21 км. Пл. вадазбору 99 км². Пачынаецца за 1 км на ПдЗ ад в. Воўкавічы Талачынскага р-на. Цячэ па Аршанскім узв. Рэчышча ад вытоку да в. Вязьмічы (7 км) і каля в. Смаляны Аршанскага р-на (2,2 км) каналізавана.
т. 6, с. 162
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дзярно́ва-бало́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзярно́ва-бало́тны |
дзярно́ва-бало́тная |
дзярно́ва-бало́тнае |
дзярно́ва-бало́тныя |
| Р. |
дзярно́ва-бало́тнага |
дзярно́ва-бало́тнай
дзярно́ва-бало́тнае |
дзярно́ва-бало́тнага |
дзярно́ва-бало́тных |
| Д. |
дзярно́ва-бало́тнаму |
дзярно́ва-бало́тнай |
дзярно́ва-бало́тнаму |
дзярно́ва-бало́тным |
| В. |
дзярно́ва-бало́тны (неадуш.)
дзярно́ва-бало́тнага (адуш.) |
дзярно́ва-бало́тную |
дзярно́ва-бало́тнае |
дзярно́ва-бало́тныя (неадуш.)
дзярно́ва-бало́тных (адуш.) |
| Т. |
дзярно́ва-бало́тным |
дзярно́ва-бало́тнай
дзярно́ва-бало́тнаю |
дзярно́ва-бало́тным |
дзярно́ва-бало́тнымі |
| М. |
дзярно́ва-бало́тным |
дзярно́ва-бало́тнай |
дзярно́ва-бало́тным |
дзярно́ва-бало́тных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзярно́ва-гле́евы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзярно́ва-гле́евы |
дзярно́ва-гле́евая |
дзярно́ва-гле́евае |
дзярно́ва-гле́евыя |
| Р. |
дзярно́ва-гле́евага |
дзярно́ва-гле́евай
дзярно́ва-гле́евае |
дзярно́ва-гле́евага |
дзярно́ва-гле́евых |
| Д. |
дзярно́ва-гле́еваму |
дзярно́ва-гле́евай |
дзярно́ва-гле́еваму |
дзярно́ва-гле́евым |
| В. |
дзярно́ва-гле́евы (неадуш.)
дзярно́ва-гле́евага (адуш.) |
дзярно́ва-гле́евую |
дзярно́ва-гле́евае |
дзярно́ва-гле́евыя (неадуш.)
дзярно́ва-гле́евых (адуш.) |
| Т. |
дзярно́ва-гле́евым |
дзярно́ва-гле́евай
дзярно́ва-гле́еваю |
дзярно́ва-гле́евым |
дзярно́ва-гле́евымі |
| М. |
дзярно́ва-гле́евым |
дзярно́ва-гле́евай |
дзярно́ва-гле́евым |
дзярно́ва-гле́евых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзярно́ва-карбана́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзярно́ва-карбана́тны |
дзярно́ва-карбана́тная |
дзярно́ва-карбана́тнае |
дзярно́ва-карбана́тныя |
| Р. |
дзярно́ва-карбана́тнага |
дзярно́ва-карбана́тнай
дзярно́ва-карбана́тнае |
дзярно́ва-карбана́тнага |
дзярно́ва-карбана́тных |
| Д. |
дзярно́ва-карбана́тнаму |
дзярно́ва-карбана́тнай |
дзярно́ва-карбана́тнаму |
дзярно́ва-карбана́тным |
| В. |
дзярно́ва-карбана́тны (неадуш.)
дзярно́ва-карбана́тнага (адуш.) |
дзярно́ва-карбана́тную |
дзярно́ва-карбана́тнае |
дзярно́ва-карбана́тныя (неадуш.)
дзярно́ва-карбана́тных (адуш.) |
| Т. |
дзярно́ва-карбана́тным |
дзярно́ва-карбана́тнай
дзярно́ва-карбана́тнаю |
дзярно́ва-карбана́тным |
дзярно́ва-карбана́тнымі |
| М. |
дзярно́ва-карбана́тным |
дзярно́ва-карбана́тнай |
дзярно́ва-карбана́тным |
дзярно́ва-карбана́тных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзярно́ва-тарфяні́сты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзярно́ва-тарфяні́сты |
дзярно́ва-тарфяні́стая |
дзярно́ва-тарфяні́стае |
дзярно́ва-тарфяні́стыя |
| Р. |
дзярно́ва-тарфяні́стага |
дзярно́ва-тарфяні́стай
дзярно́ва-тарфяні́стае |
дзярно́ва-тарфяні́стага |
дзярно́ва-тарфяні́стых |
| Д. |
дзярно́ва-тарфяні́стаму |
дзярно́ва-тарфяні́стай |
дзярно́ва-тарфяні́стаму |
дзярно́ва-тарфяні́стым |
| В. |
дзярно́ва-тарфяні́сты (неадуш.)
дзярно́ва-тарфяні́стага (адуш.) |
дзярно́ва-тарфяні́стую |
дзярно́ва-тарфяні́стае |
дзярно́ва-тарфяні́стыя (неадуш.)
дзярно́ва-тарфяні́стых (адуш.) |
| Т. |
дзярно́ва-тарфяні́стым |
дзярно́ва-тарфяні́стай
дзярно́ва-тарфяні́стаю |
дзярно́ва-тарфяні́стым |
дзярно́ва-тарфяні́стымі |
| М. |
дзярно́ва-тарфяні́стым |
дзярно́ва-тарфяні́стай |
дзярно́ва-тарфяні́стым |
дзярно́ва-тарфяні́стых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзярно́ва-падзо́лісты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзярно́ва-падзо́лісты |
дзярно́ва-падзо́лістая |
дзярно́ва-падзо́лістае |
дзярно́ва-падзо́лістыя |
| Р. |
дзярно́ва-падзо́лістага |
дзярно́ва-падзо́лістай
дзярно́ва-падзо́лістае |
дзярно́ва-падзо́лістага |
дзярно́ва-падзо́лістых |
| Д. |
дзярно́ва-падзо́лістаму |
дзярно́ва-падзо́лістай |
дзярно́ва-падзо́лістаму |
дзярно́ва-падзо́лістым |
| В. |
дзярно́ва-падзо́лісты (неадуш.)
дзярно́ва-падзо́лістага (адуш.) |
дзярно́ва-падзо́лістую |
дзярно́ва-падзо́лістае |
дзярно́ва-падзо́лістыя (неадуш.)
дзярно́ва-падзо́лістых (адуш.) |
| Т. |
дзярно́ва-падзо́лістым |
дзярно́ва-падзо́лістай
дзярно́ва-падзо́лістаю |
дзярно́ва-падзо́лістым |
дзярно́ва-падзо́лістымі |
| М. |
дзярно́ва-падзо́лістым |
дзярно́ва-падзо́лістай |
дзярно́ва-падзо́лістым |
дзярно́ва-падзо́лістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзярно́ва-падзо́лісты дерно́во-подзо́листый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Дзярнова-падзолістыя глебы 3/144—145 (укл.), 504, 505, 509; 4/240; 12/36
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ДЗЯРНО́ВА-ПАДЗО́ЛІСТЫЯ ГЛЕ́БЫ,
тып глеб, якія фарміруюцца пад хвойна-шыракалістымі і хвойна-драбналістымі лясамі ва ўмовах прамыўнога воднага рэжыму. Належаць да аўтаморфных глеб. Пашыраны на Пд лясной зоны Усх.-Еўрап. і Зах.-Сібірскай раўнін. На тэр. Беларусі найб. пашыраны тып глеб, размешчаны вял. масівамі ва ўсіх яе частках, пераважна на павышаных элементах рэльефу (у паніжаных пераважаюць дзярнова-падзолістыя забалочаныя глебы). Асн. плошча ворных зямель размешчана на супесках і пясках. Значная частка Дз.-п.г. мае мала гумусу (да 2%) і пажыўных рэчываў, дрэнную аэрацыю і нетрывалую структуру, невысокую насычанасць асновамі. Іх урадлівасць павышаюць паглыбленнем ворнага гарызонта і паляпшэннем яго структуры, вапнаваннем глебы, унясеннем мінер., арган. і зялёных угнаенняў, мікраэлементаў, увядзеннем правільных севазваротаў.
М.І.Смяян.
т. 6, с. 162
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЗЯРНО́ВА-КАРБАНА́ТНЫЯ ГЛЕ́БЫ,
тып глеб, што фарміруюцца ў месцах выхаду на паверхню карбанатных парод (вапнякоў, даламітаў, мелу і інш.) пры нармальным увільгатненні пад травяністай расліннасцю. У залежнасці ад ступені выяўлення працэсаў вышчалочвання і ападзольвання Дз.-к.г. падзяляюць на 3 падтыпы: тыповыя Дз.-к.г., вышчалачаныя. ападзоленыя, якія ўключаюць вял. колькасць родаў, відаў і разнавіднасцей. Пашыраны невял. ўчасткамі ў еўрап. ч. Расіі, на Д. Усходзе. На Беларусі найб. трапляюцца ў Магілёўскай, Брэсцкай і Віцебскай абласцях. Высокаўрадлівыя, маюць 5—9% гумусу, інтэнсіўна асвойваюцца пад ворыва. Прыдатныя для вырошчвання патрабавальных да глебавых умоў с.-г. культур (цукр. буракі, пшаніца, ячмень, люцэрна і інш.). Урадлівасць Дз.-к.г. павышаюць мінер. (пераважна калійнымі, марганцавымі і борнымі) угнаеннямі.
М.І.Смяян.
т. 6, с. 162
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)