дзю́бнуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дзю́бну дзю́бнем
2-я ас. дзю́бнеш дзю́бнеце
3-я ас. дзю́бне дзю́бнуць
Прошлы час
м. дзю́бнуў дзю́бнулі
ж. дзю́бнула
н. дзю́бнула
Загадны лад
2-я ас. дзю́бні дзю́бніце
Дзеепрыслоўе
прош. час дзю́бнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзю́бнуць сов., разг.

1. (о птицах) клю́нуть; долбану́ть;

2. (ударить) долбану́ть;

1, 2 см. дзю́баць;

3. прост. (выпить хмельного) клю́кнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзю́бнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

1. Аднакр. да дзюбаць.

2. Разм. Выпіць віна, гарэлкі і пад. Наслухаўся, відаць, немец .. навін і з радасці, што хутка паедзе дамоў, дзюбнуў шнапсу. С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзю́бнуць, -ну, -неш, -не; -ні і дзюбану́ць, -ну́, -не́ш, -не́, -ні́; зак.

1. гл. дзюбаць.

2. Выпіць спіртнога (разм.).

Добра дзюбнулі на вяселлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзю́бнуць

1. (аднаразова) гл. дзюбаць;

2. разм. éinen Schluck Schnaps [Wein] nehmen* [tun*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дзю́баць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што і без дап. (разм.).

1. Дзяўбці (у 1 і 2 знач.; пра птушак).

2. Удараць чым-н. вострым або ўдарацца аб што-н., пакідаючы след.

Д. лёд.

Кулі дзюбаюць жалеза.

◊

Дзюбаць носам (разм.) — драмаць, то апускаючы, то ўзнімаючы галаву.

|| аднакр. дзю́бнуць, -ну, -неш, -не; -ні і дзюбану́ць, -ну́, -не́ш, -не́, -нём, -няце́, -ну́ць, -ні́.

|| наз. дзю́банне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзюбану́ць гл. дзюбнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

клю́кнуть сов., прост. дзю́бнуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзюбану́ць сов., см. дзю́бнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзюбану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Тое, што і дзюбнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)