демокра́тия дэмакра́тыя, -тыі ж.;

наро́дная демокра́тия наро́дная дэмакра́тыя;

первобы́тная есте́ственная демокра́тия першабы́тная натура́льная дэмакра́тыя;

социалисти́ческая демокра́тия сацыялісты́чная дэмакра́тыя;

внутрипарти́йная демокра́тия унутрыпарты́йная дэмакра́тыя;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

социа́л-демокра́тия сацыя́л-дэмакра́тыя, -тыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэмакра́тыя ж., в разн. знач. демокра́тия;

наро́дная д. — наро́дная демокра́тия;

буржуа́зная д. — буржуа́зная демокра́тия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сацыя́л-дэмакра́тыя ж. социа́л-демокра́тия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

внутрипарти́йный унутрыпарты́йны;

внутрипарти́йная демокра́тия унутрыпарты́йная дэмакра́тыя.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

унутрыпарты́йны внутрипарти́йный;

~ная дэмакра́тыя — внутрипарти́йная демокра́тия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Дэмакра́тыя ’дэмакратыя’ (БРС). Рус. демокра́тия, укр. демокра́тія. Лічыцца запазычаннем з франц. démocratie або ням. Demokratie (< лац. < грэч.). Гл. Фасмер, 1, 498; Шанскі, 1, Д, Е, Ж, 67. Але націск лепш тлумачыць польск. уплывам (параўн. польск. demokracja).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ДРАБЯ́ЗКА (Сцяпан Рыгоравіч) (н. 7.8.1922, в. Уюнішча Чарнігаўскай вобл., Украіна),

бел. юрыст. Д-р юрыд. н. (1970), праф. (1971). Засл. юрыст Рэспублікі Беларусь (1996). Скончыў Мінскі юрыд. ін-т (1949), з 1950 выкладчык гэтага ін-та. З 1955 у БДУ, з 1973 заг. кафедры тэорыі дзяржавы і права. Даследуе праблемы заканадаўства і фарміравання прававой дзяржавы.

Тв.:

Комиссии Верховного Совета союзной республики. М., 1961;

Формирование социалистического правового государства. Мн., 1990;

Суверенитет права в социальном правовом государстве // Право и демократия. Мн., 1994. Вып. 6.

т. 6, с. 190

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БЕРНШТЭ́ЙН ((Berstein) Эдуард) (6.1.1850, Берлін — 18.12.1932),

нямецкі сацыял-дэмакрат, адзін з лідэраў Інтэрнацыянала 2-га. У сваіх працах пад агульнай назвай «Праблемы сацыялізму» (1896—98) крытыкаваў сістэму марксізму. У філасофіі адмовіўся ад матэрыялізму, абвясціўшы неабходнасць вяртання да філасофіі І.​Канта. Выступіў супраць матэрыяліст, дыялектыкі, якую атаясамліваў з дыялектыкай Г.​Гегеля. У галіне сац.-паліт. навук ставіў пад сумненне асн. палажэнні «Капітала» К.​Маркса — тэорыю вартасці, вучэнне пра крызісы, пра збядненне нар. масаў, сац.-эканам. асновы рэвалюцыі, адмаўляў навук. сацыялізм, лічачы яго толькі этычным ідэалам. На аснове сцвярджэнняў, што пралетарыят не здольны арганізаваць вытворчасць, а пралет. рэвалюцыя можа прывесці толькі да хаосу і разбурэння вытв. сіл, адхіляў вучэнне Маркса пра рэвалюцыю, класавую барацьбу і дыктатуру пралетарыяту, супрацьпастаўляючы яму праграму рэформаў і кампрамісаў з буржуазіяй.

Тв.:

Рус. пер. — Проблемы социализма и задачи социал-демократии. М., 1901;

Социализм и демократия в Великой английской революции. М.;

Пг., 1924;

Возможен ли научный социализм? М., 1991.

т. 3, с. 122

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фарма́льны в разн. знач. форма́льный;

~ныя асаблі́васці слоў — форма́льные осо́бенности слов;

атрыма́ць ф. дазво́л — получи́ть форма́льное разреше́ние;

~ныя адно́сіны да спра́вы — форма́льное отноше́ние к де́лу;

~ная дэмакра́тыя — форма́льная демокра́тия;

~ная ло́гіка — форма́льная ло́гика

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)