двухдо́льныя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. двухдо́льныя
Р. двухдо́льных
Д. двухдо́льным
В. двухдо́льныя
Т. двухдо́льнымі
М. двухдо́льных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

двухдо́льныя сущ., мн., бот. двудо́льные

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

двухдо́льны, -ая, -ае (спец.).

1. Які складаецца з дзвюх семядоль.

Двухдольныя расліны.

2. у знач. наз. двухдо́льныя, -ых. Клас пакрытанасенных раслін, зародак якіх складаецца з дзвюх семядоль.

3. Які складаецца з дзвюх рытмічных долей, частак.

Д. памер верша.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Двухдольныя 1/118; 3/385; 4/177; 6/73; 8/34; 12/38

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ДВУХДО́ЛЬНЫЯ (Magnoliopsida, або Dicotyledones),

клас кветкавых, або пакрытанасенных, раслін, гл. Магноліяпсіды.

т. 6, с. 80

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

двухдо́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двухдо́льны двухдо́льная двухдо́льнае двухдо́льныя
Р. двухдо́льнага двухдо́льнай
двухдо́льнае		 двухдо́льнага двухдо́льных
Д. двухдо́льнаму двухдо́льнай двухдо́льнаму двухдо́льным
В. двухдо́льны (неадуш.)
двухдо́льнага (адуш.)		 двухдо́льную двухдо́льнае двухдо́льныя (неадуш.)
двухдо́льных (адуш.)
Т. двухдо́льным двухдо́льнай
двухдо́льнаю		 двухдо́льным двухдо́льнымі
М. двухдо́льным двухдо́льнай двухдо́льным двухдо́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

двудо́льные мн., сущ., бот. двухдо́льныя, -ных;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

двухдо́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які складаецца з дзвюх семядолей (пра зародак раслін). Двухдольныя расліны.

2. у знач. наз. двухдо́льныя, ‑ых. Клас пакрытанасенных раслін, зародак якіх складаецца з дзвюх семядолей.

3. Які складаецца з дзвюх рытмічных долей, частак. Двухдольны верш. Двухдольны рытм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dwuliścieniowe

мн. двухдольныя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

МІРМЕКАХАРЫ́Я [ад грэч. myrmēx (myrmēkos) мурашка + ...харыя],

адзін з тыпаў зоахарыі, распаўсюджванне мурашкамі насення і інш. зачаткаў раслін. Назіраецца ва ўмераных і трапічных паясах (пераважна ў Бразіліі). Звязана з паяданнем мурашкамі прыдаткаў (вырастаў) на насенні, якое пры гэтым не пашкоджваецца. Да раслін, якім уласціва М., належаць многія аднадольныя (напр., гусіная цыбуля, цыбуля, перлаўка і інш.) і двухдольныя расліны (напр., калматка, крынічнік, фіялка, чабор, чубатка і інш.). Сярод іх ёсць аблігатныя мірмекахоры (распаўсюджваюцца толькі з дапамогай мурашак) і факультатыўныя (распаўсюджваюцца і інш. спосабамі).

т. 10, с. 464

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)