дацё́рты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дацё́рты дацё́ртая дацё́ртае дацё́ртыя
Р. дацё́ртага дацё́ртай
дацё́ртае		 дацё́ртага дацё́ртых
Д. дацё́ртаму дацё́ртай дацё́ртаму дацё́ртым
В. дацё́рты (неадуш.)
дацё́ртага (адуш.)		 дацё́ртую дацё́ртае дацё́ртыя (неадуш.)
дацё́ртых (адуш.)
Т. дацё́ртым дацё́ртай
дацё́ртаю		 дацё́ртым дацё́ртымі
М. дацё́ртым дацё́ртай дацё́ртым дацё́ртых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дацё́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дацё́рты дацё́ртая дацё́ртае дацё́ртыя
Р. дацё́ртага дацё́ртай
дацё́ртае		 дацё́ртага дацё́ртых
Д. дацё́ртаму дацё́ртай дацё́ртаму дацё́ртым
В. дацё́рты (неадуш.)
дацё́ртага (адуш.)		 дацё́ртую дацё́ртае дацё́ртыя (неадуш.)
дацё́ртых (адуш.)
Т. дацё́ртым дацё́ртай
дацё́ртаю		 дацё́ртым дацё́ртымі
М. дацё́ртым дацё́ртай дацё́ртым дацё́ртых

Кароткая форма: дацё́рта.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дацёрты

1. дотёртый;

2. домя́тый;

1, 2 см. даце́рці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дацёрты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дацерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дотёртый

1. дацёрты;

2. дацёрты; дадра́ны; см. дотере́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)