дату́паць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дату́паю |
дату́паем |
| 2-я ас. |
дату́паеш |
дату́паеце |
| 3-я ас. |
дату́пае |
дату́паюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дату́паў |
дату́палі |
| ж. |
дату́пала |
| н. |
дату́пала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дату́пай |
дату́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
дату́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дату́паць сов., разг. дойти́, дото́пать;
ён ледзь ~паў да ха́ты — он е́ле дошёл до до́ма
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дату́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Дайсці да якога‑н. месца. Чубар датупаў да апошняга размежавальнага капца, глянуў на далёкую дарогу. Чыгрынаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дату́паць разм. bis zu éinem Ort stámpfen, (schwer) schréiten* vi (s); den Ort zu Fuß mit Schwíerigkeiten erréichen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)