дасла́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дасла́ны дасла́ная дасла́нае дасла́ныя
Р. дасла́нага дасла́най
дасла́нае		 дасла́нага дасла́ных
Д. дасла́наму дасла́най дасла́наму дасла́ным
В. дасла́ны (неадуш.)
дасла́нага (адуш.)		 дасла́ную дасла́нае дасла́ныя (неадуш.)
дасла́ных (адуш.)
Т. дасла́ным дасла́най
дасла́наю		 дасла́ным дасла́нымі
М. дасла́ным дасла́най дасла́ным дасла́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дасла́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дасла́ны дасла́ная дасла́нае дасла́ныя
Р. дасла́нага дасла́най
дасла́нае		 дасла́нага дасла́ных
Д. дасла́наму дасла́най дасла́наму дасла́ным
В. дасла́ны (неадуш.)
дасла́нага (адуш.)		 дасла́ную дасла́нае дасла́ныя (неадуш.)
дасла́ных (адуш.)
Т. дасла́ным дасла́най
дасла́наю		 дасла́ным дасла́нымі
М. дасла́ным дасла́най дасла́ным дасла́ных

Кароткая форма: дасла́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дасла́ны I

1. до́сланный;

2. при́сланный;

1, 2 см. дасла́ць I

дасла́ны II до́стланный; см. дасла́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дасла́ны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад даслаць ​1.

дасла́ны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад даслаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дасла́ны náchgeschickt, náchgesendet, náchgesandt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

до́сланный дасла́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

до́стланный дасла́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падасла́ць¹, -дашлю́, -дашле́ш, -дашле́; -дашлём, -дашляце́, -дашлю́ць; -дашлі́; -дасла́ны; зак., каго (што).

1. Паслаць з тайнай мэтай.

П. шпіёна.

2. Прыслаць (у 2 знач.; разм.).

П. фурманку.

|| незак. падсыла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. падсы́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж. і падсыла́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

КА́РСКАГА Я.Ф. МЕМАРЫЯ́ЛЬНЫ МУЗЕ́Й.

Адкрыты ў 1964 на радзіме Я.Ф.Харскага ў в. Лаша Гродзенскага р-на пры сярэдняй школе. Больш за 1,1 тыс. экспанатаў (1998): дакументы і матэрыялы, звязаныя з жыццёвым і творчым шляхам вучонага. Сярод іх асабістыя рэчы, прадметы хатняга ўжытку, скульпт. партрэты, фотаздымкі, аўтографы. фотакопіі рукапісаў, карты, выданні яго навук. прац, а таксама кнігі з аўтографамі бел. пісьменнікаў і вучоных, мікрафільм аднаго з дакладаў Карскага, дасланы з Пражскай АН, успаміны родных і знаёмых (дачкі Н.​Я.​Баркоўскай-Карскай, унучкі Т.​С.​Карскай, рус. мовазнаўца акад. АН СССР В.​І.​Баркоўскага) і інш.

т. 8, с. 99

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КО́ШЫЦ (Аляксандр Антонавіч) (12.9. 1875, с. Рамашкі Міронаўскага р-на Кіеўскай вобл. — 21.9.1944),

украінскі харавы дырыжор, муз. фалькларыст, педагог. Скончыў Кіеўскую духоўную акадэмію. Вучыўся ў Муз.-драм. школе М.​Лысенкі ў Кіеве. З 1913 выкладаў у Кіеўскай кансерваторыі. Кіраваў многімі хар. калектывамі. Адзін з заснавальнікаў (1917) Першага нац. хору (з 1919 Укр. рэсп. капэла). З 1919 за рубяжом. Запісаў і апрацаваў шмат рус., укр., і інш. нар. песень, у т. л. бел. «Лугам, лугам зеляненькім», «Там за садамі», «Ой, у садочку цвіла лілея» і інш., якія былі дасланы яму Р.​Шырмам і ўваходзілі ў рэпертуар Дзярж. акад. харавой капэлы Беларусі.

Т.​Г.​Слабодчыкава.

т. 8, с. 441

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)