дасе́кчы гл. дасячы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дасе́кчы

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дасяку́ дасячо́м
2-я ас. дасячэ́ш дасечаце́
3-я ас. дасячэ́ дасяку́ць
Прошлы час
м. дасе́к дасе́клі
ж. дасе́кла
н. дасе́кла
Загадны лад
2-я ас. дасячы́ дасячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час дасе́кшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дасе́кчы сов., см. дасячы́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дасе́кчы,

гл. дасячы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дасячы́ і дасе́кчы, -сяку́, -сячэ́ш, -сячэ́; -сячо́м, -сечаце́, -сяку́ць; -се́к, -кла; -сячы́; -се́чаны; зак.

1. Скончыць сячы, рассякаць што-н.

Д. дровы.

2. Секучы, дайсці да якой-н. мяжы.

Д. да сярэдзіны.

|| незак. дасяка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. дасяка́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дасячы́ і дасе́кчы, ‑сяку, ‑сячэш, ‑сячэ; ‑сячом, ‑сечаце, ‑сякуць; пр. дасек, ‑ла; заг. дасячы; зак., што.

Скончыць сячы, рассякаць што‑н.; давесці ссяканне чаго‑н. да якой‑н. мяжы. Дасячы дровы. Дасячы дрэва да сярэдзіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дасе́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дасячы, дасекчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)