дапрацава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дапрацу́юся дапрацу́емся
2-я ас. дапрацу́ешся дапрацу́ецеся
3-я ас. дапрацу́ецца дапрацу́юцца
Прошлы час
м. дапрацава́ўся дапрацава́ліся
ж. дапрацава́лася
н. дапрацава́лася
Загадны лад
2-я ас. дапрацу́йся дапрацу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час дапрацава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дапрацава́цца сов., разг. дорабо́таться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапрацава́цца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.

Разм. Празмернай працай давесці сябе да непрыемных вынікаў. Дапрацаваўся да знямогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапрацава́цца разм. (да чаго-н.) sich (D) etw. durch Árbeit zúziehen*;

◊

дапрацава́цца да галаўно́га бо́лю vom lángen Árbeiten Kópfschmerzen bekómmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дорабо́таться дапрацава́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапрацо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да дапрацавацца.

2. Зал. да дапрацоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапрацо́ўвацца несов., возвр., страд. дораба́тываться; см. дапрацава́цца, дапрацо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)