дапра́дзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дапра́дзены |
дапра́дзеная |
дапра́дзенае |
дапра́дзеныя |
| Р. |
дапра́дзенага |
дапра́дзенай дапра́дзенае |
дапра́дзенага |
дапра́дзеных |
| Д. |
дапра́дзенаму |
дапра́дзенай |
дапра́дзенаму |
дапра́дзеным |
| В. |
дапра́дзены (неадуш.) дапра́дзенага (адуш.) |
дапра́дзеную |
дапра́дзенае |
дапра́дзеныя (неадуш.) дапра́дзеных (адуш.) |
| Т. |
дапра́дзеным |
дапра́дзенай дапра́дзенаю |
дапра́дзеным |
дапра́дзенымі |
| М. |
дапра́дзеным |
дапра́дзенай |
дапра́дзеным |
дапра́дзеных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дапра́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дапра́дзены |
дапра́дзеная |
дапра́дзенае |
дапра́дзеныя |
| Р. |
дапра́дзенага |
дапра́дзенай дапра́дзенае |
дапра́дзенага |
дапра́дзеных |
| Д. |
дапра́дзенаму |
дапра́дзенай |
дапра́дзенаму |
дапра́дзеным |
| В. |
дапра́дзены (неадуш.) дапра́дзенага (адуш.) |
дапра́дзеную |
дапра́дзенае |
дапра́дзеныя (неадуш.) дапра́дзеных (адуш.) |
| Т. |
дапра́дзеным |
дапра́дзенай дапра́дзенаю |
дапра́дзеным |
дапра́дзенымі |
| М. |
дапра́дзеным |
дапра́дзенай |
дапра́дзеным |
дапра́дзеных |
Кароткая форма: дапра́дзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дапра́дзены допря́денный; см. дапра́сці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дапра́дзены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад дапрасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)