Verbum

анлайнавы слоўнік

дапалі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дапалі́ць сов.

1. (у чым) дотопи́ть (что);

д. у пе́чы — дотопи́ть печь;

2. доже́чь;

д. дро́вы — доже́чь дрова́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапалі́ць, ‑палю, ‑паліш, ‑паліць; зак.

1. Скончыць паліць у чым‑н., выпаліць. Дапаліць у печы.

2. што. Скончыць паліць што‑н., спаліць поўнасцю. Дапаліць дровы. □ Град пабіў усё на полі, сонца рэшткі дапаліла. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапалі́ць etw. gänzlich verbrénnen* [verféuern], verséngen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

дапа́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дапаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

доже́чь сов. дапалі́ць, мног. падапа́льваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дотопи́ть^I сов. (печку) дапалі́ць, мног. падапа́льваць; (комнату) дацяплі́ць;

дотопи́ть печь дапалі́ць у пе́чы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падапа́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Дапаліць усё, многае. Падапальваць ламачча. Падапальваць дровы ў печы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапа́лены

1. дото́пленный;

2. дожжённый;

1, 2 см. дапалі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dopalić

зак.

1. дакурыць;

2. дапаліць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)