дані́званне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дані́званне
Р. дані́звання
Д. дані́званню
В. дані́званне
Т. дані́званнем
М. дані́званні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дані́званне ср. дони́зывание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дані́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. данізваць — данізаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дони́зывание дані́званне, -ння ср., далы́гванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)